منافع ملي ، مهمترين شاخص انتخاب رئيس جمهور

در كشورهاي پيشرفته دولتها با فرمول ساده  « منافع ملي » كارهاي بسيار بزرگي انجام مي دهند در واقع در تصميمات و برنامه ريزيهاي خودشان ، منافع ملي را بعنوان خط قرمز در نظر مي گيرند در نتيجه مردم نيز از اين تصميمات و برنامه ها حمايت كرده و در اجرايي شدن آنها به دولت كمك مي كنند و همچنين مردم بعلت احساس مسوليت دولتهايشان احساس رضايتمندي بيشتري مي كنند . متاسفانه در كشور ما بخصوص در چهار سال اخير شاهد جدي نگرفته شدن منافع ملي هستيم بطور مثال:

1-  سياستهاي تنش زاي دولت باعث انزواي ايران در منطقه و جهان شده و متاسفانه ايران و ايراني با سابقه تمدن درخشان مورد بي توجهي ملتها و دولتهاي دنيا قرار مي گيرد.

2-  با وجود دارا بودن منابع عظيم نفت و گاز و درآمد سرشار در چهار سال اخير متاسفانه آمارهاي بي كاري ، اعتياد و تورم در جامعه رو به رشد مي باشد .

3-  اخلاق در تمامي سطوح زندگي ما از سياست تا اقتصاد ، از اجتماع تا ورزش ، از خانواده تا جامعه  بسيار كمرنگ شده و رو به افول است .

4-    ارائه آمارهاي متفاوت ، متناقض و غلط از جانب مسولين موجب يأس مردم و سلب اعتماد مردم نسبت به حكومت مي شود .

و موارد بسيار زيادي كه به نفع منافع ملي ما نيست و  لزوم  اصلاح  و تغيير سريع و ضعيت موجود را آشكار مي نمايد با مطالعه سوابق و برنامه هاي كانديداها ، آقاي مهندس ميرحسين موسوي باسابقه مديريت هشت سال دفاع مقدس  و با دانش و توان كشور داري  كه دارند و همچنين با خط مشي اصلاح طلبانه كه در برنامه هايشان مشهود است مي توانند با ايجاد جامعه اي با حقوق برابر براي تمام افراد جامعه و همچنين سر و سامان دادن به وضعيت مملكت در مسير چشم انداز و برنامه هاي توسعه ، روح اميد را در جامعه بدمند و همچنين در بعد سياست خارجي نيز با سياستهاي مبتني برمنافع ملي ،  عزت و اقتداررا به ايران عزيزمان را در جهان و منطقه بازگرداند در اين برهه حساس زماني هر ايراني كه دلش براي موفقيت ايران مي تپد بايد با چشمي باز در 22 خرداد دست به انتخاب سرنوشت ساز بزنند به اميد انتخاب مهندس موسوي با راي بالاي 25 ميليون در دور اول .

 با نهادهاي مدني به توسعه دست مي يابيم

در جوامع مترقي و پيشرفته تشكل هاي مدني بعنوان پلي مابين دولت ها و ملت ها ، قسمت مياني هرم قدرت را پر مي نمايند با بررسي سوابق كساني كه در چنين جوامعي به قدرت ميرسند مشاهده مي شود كه از ابتدا در يك تشكل مدني و بخصوص سياسي فعاليت نموده اند و آدمهايي تشكيلاتي هستند و اصول كار با گروه را بلدند احزاب، سياسي ؛ سازمانهاي غير دولتي((NGOs ، غير سياسي و سنديكاهاي صنفي از جمله اين تشكل هاي مدني مي باشند اين تشكل ها از طرفي مشكلات مردم را به دولتها انتقال داده و از مطالبات بحق مردم در مقابل دولتها دفاع مي نمايند و از طرف ديگر باري از دوش دولتها برداشته و با ارائه طرحها و نظرات تخصصي به دولت كمك مي نمايند شهروندان با عضويت در اين گروهها احساس مسؤليت بيشتري احساس نموده و در مقابل موضوعات و مشكلات جامعه بي تفاوت نمي نشينند اين نهادها باعث ارتقاء آگاهي اعضاي خود وافرادجامعه ميشود.

1- در احزاب كشورداري و اداره مملكت تمرين مي شود و افراد نخبه پرورش داده مي شود افرادي كه از طريق احزاب به قدرت ميرسند شعارها و برنامه هاي آنها قبل و بعد از انتخابات براي همگان مشخص و شفاف است ولي در انتخابات غير حزبي افرادي هستند كه با دادن شعار هاي عامه پسند كه پشتوانه عملياتي و اجرايي شدن ندارند مردم را گول زده و راي مي آورند و بعد از به قدرت رسيدن هيچكدام از شعارها و برنامه هايشان محقق نمي شود.

2- سازمانهاي غير دولتي در زمينه هاي مختلف از قبيل زيست محيطي ، حقوق زنان ، حقوق كودكان ، اعتياد ،ايدز ، فقرزدايي ،حقوق بشر و غيره شكل گرفته اند بصورت تخصص مسائل را بررسي نموده و راهكارهاي كارشناسي ارائه مي نمايند دولتها را به مسائل و مشكلات مردم حساس نموده و آگاهي مردم را ارتقا مي دهند.

3- سنديكاها در هر صنفي سخنگويان ، مدافعان حقوق و نمايندگان آن صنف محسوب مي شوند .

سخن اينكه در جوامعي كه نهاد هاي مدني زنده هستند فضاي تكثر و چند صدائي حاكم است فضاي رقابت سالم و شور و نشاط برپاست و متخلفان احساس امنيت نمي كنند .

از زمان به قدرت رسيدن آقاي خاتمي سازمانهاي غير دولتي مجوز فعاليت دريافت نمودند احزاب ميدان و فضاي بيشتري براي فعاليت پيدا نمودند و بحث سنديكا در برخي صنفها طرح گرديد اين تشكل ها در دوران هشت ساله رياست جمهوري آقاي خاتمي از نظر كمي و كيفي رشد پيدا كردند . متاسفانه بعد از به قدرت رسيدن دولت نهم ، آقاي دكتر احمدي نژاد با افتخار اعلام نمودند كه به هيچ حزب و گروهي وابسته نيستند از بودجه احزاب كاسته شد و اعتارنامه NGO هاي خاصي تمديد گرديد و بطور كلي NGO ها كاركرد اصلي خود را از دست داده و اكثر آنها به شكل هيات هاي مذهبي و بسيج در آمدند و سنديكاها از جمله رانندگان اتوبوسراني تهران سركوب شدند.

معتقدم براي دستيابي به توسعه مطلوب ، انتخاب صحيح حاكمان ،ارتقاء آگاهي عمومي مردم ، مشاركت دادن شهروندان در اداره امور ، مقابله با ناهنجاريهاي اجتماعي و .... راهي جزء ميدان دادن و توسعه نهادهاي مدني و كار گروهي و دسته جمعي وجود ندارد به قول آقاي حميد مصدق :

دست من و تو بايد اين پرده ها را پاره كنه كي ميتونه جز من و تو درد ما را چاره كنه

با شناختي كه از جناب آقاي مهندس مير حسين موسوي وجود دارد ايشان معتقد به رشد نهادها و تشكل هاي مدني هستند اميدواريم با انتخاب شدن ايشان بعنوان رئيس جمهور اين مهم جامع عمل پوشانده شود و ما روزي در ايران عزيزمان شاهد رقابت احزاب با هم براي كسب قدرت باشيم نه افراد.

اعلاميه‌ء جهانی حقوق بشر

د يباچه

از آن جا كه شناسايی حيثيت و كرامت ذاتی تمام اعضای خانوادهء بشری و حقوق برابر و سلب ناپذير آنان اساس آزادی ، عدالت و صلح در جهان است؛

مادهء ١

تمام افراد بشر آزاد زاده می‌شوند و از لحاظ حيثيت و كرامت و حقوق با هم برابراند. همگی دارای عقل و وجدان هستند و بايد با يكديگر با روحيه ای برادرانه رفتار كنند.

مادهء ٢

هر كس می‌تواند بی هيچ گونه تمايزی، به ويژه از حيث نژاد، رنگ، جنس، زبان، دين، عقيده ء سياسی يا هر عقيده ء ديگر، و همچنين منشا ملی يا اجتماعی، ثروت، ولادت يا هر وضعيت ديگر، از تمام حقوق و همهء آزادی‌های ذكرشده در اين اعلاميه بهره مند گردد.

مادهء ٣

هر فردی حق زندگی، آزادی و امنيت شخصی دارد.

مادهء ٤

هيچ كس را نبايد در بردگی يا بندگی نگاه داشت. بردگی و دادوستد بردگان به هر شكلی كه باشد، ممنوع است.

مادهء ٥

هيچ كس نبايد شكنجه شود يا تحت مجازات يا رفتاری ظالمانه، ضد انسانی يا تحقيرآميز قرار گيرد.

مادهء ٦

هر كس حق دارد كه شخصيت حقوقی اش در همه جا به رسميت شناخته شود.

مادهء ٧

همه در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بی هيچ تبعيضی از حمايت يكسان قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر تبعيضی كه ناقض اعلا ميهء حاضر باشد، و بر ضد هر تحريكی كه برای چنين تبعيضی به عمل آيد، از حمايت يكسان قانون بهره مند گردند.

مادهء ٨

در برابر اعمالی كه به حقوق اساسی فرد تجاوز كنند ـ حقوقی كه قانون اساسی يا قوانين ديگر برای او به رسميت شناخته است ـ هر شخصی حق مراجعه‌ء موثر به دادگاه‌های ملی صالح را دارد.

مادهء ٩

هيچ كس را نبايد خودسرانه توقيف، حبس يا تبعيد كرد.

مادهء ١٠

هر شخص با مساوات كامل حق دارد كه دعوايش در دادگاهی مستقل و بی طرف، منصفانه و علنی رسيدگی شود و چنين دادگاهی در باره‌ ء حقوق و الزامات وی، يا هر اتهام جزايی كه به او زده شده باشد، تصميم بگيرد.

مادهء ١١

١- هر شخصی كه به بزهكاری متهم شده باشد، بی گناه محسوب می‌شود تا هنگامی كه در جريان محاكمه ای علنی كه در آن تمام تضمين‌های لازم برای دفاع او تامين شده باشد، مجرم بودن وی به طور قانونی محرز گردد.

مادهء ١٢

نبايد در زندگی خصوصی، امور خانوادگی، اقامت گاه يا مكاتبات هيچ كس مداخله‌های خودسرانه صورت گيرد يا به شرافت و آبرو و شهرت كسی حمله شود. در برابر چنين مداخله‌ها و حمله‌هايی، برخورداری از حمايت قانون، حق هر شخصی است.

مادهء ١٣

مادهء ١٤

١- در برابر شكنجه، تعقيب و آزار، هر شخصی حق درخواست پناهندگی و برخورداری از پناهندگی در كشورهای ديگر را دارد.

مادهء ١٥

١- هر فردی حق دارد كه تابعيتی داشته باشد.

مادهء ١٦

١- هر مرد و زن بالغی حق دارند بی هيچ محدوديتی از حيث نژاد، مليت، يا دين با همديگر زناشويی كنند و تشكيل خانواده بدهند. در تمام مدت زناشويی و هنگام انحلال آن، زن و شوهر در امور مربوط به ازدواج حقوق برابر دارند.

مادهء ١٧

١- هر شخصی به تنهايی يا به صورت جمعی حق مالكيت دارد.

مادهء ١٨

هر شخصی حق دارد از آزادی انديشه، وجدان و دين بهره مند شود. اين حق مستلزم آزادی تغيير دين يا اعتقاد و همچنين آزادی اظهار دين يا اعتقاد، در قالب آموزش دينی، عبادت‌ها و اجرای آيين‌ها و مراسم دينی به تنهايی يا به صورت جمعی، به طور خصوصی يا عمومی است.

مادهء ١٩

هر فردی حق آزادی عقيده و بيان دارد و اين حق، مستلزم آن است كه كسی از داشتن عقايد خود بيم و نگرانی نداشته باشد و در كسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افكار، به تمام وسايل ممكن، و بدون ملاحظات مرزی، آزاد باشد.

مادهء ٢٠

١- هر شخصی حق دارد از آزادی تشكيل اجتماعات، مجامع و انجمن‌های مسالمت آميز بهره مند گردد.

مادهء ٢١

١- هر شخصی حق دارد كه در اداره‌ء امور عمومی كشور خود، مستقيما يا به وساطت نمايندگانی كه آزادانه انتخاب شده باشند، شركت جويد.

مادهء ٢٢

هر شخصی به عنوان عضو جامعه، حق امنيت اجتماعی دارد و مجاز است به ياری مساعی ملی و همكاری بين المللی، حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ضروری برای حفظ حيثيت و كرامت و رشد آزادانهء شخصيت خودرا، با توجه به تشكيلا ت و منابع هر كشور، به دست آورد.

مادهء ٢٣

١- هر شخصی حق دارد كار كند، كار خود را آزادانه برگزيند، شرايط منصفانه و رضايت بخشی برای كار خواستار باشد و در برابر بیكاری حمايت شود.

مادهء

٢٤ هر شخی حق استراحت، فراغت و تفريح دارد و به ويژه بايد از محدوديت معقول ساعات كار و مرخصی‌ها و تعطيلا ت ادواری با دريافت حقوق بهره مند شود.

مادهء ٢٥

١- هر شخصی حق دارد كه از سطح زندگی مناسب برای تامين سلامتی و رفاه خود و خانواده اش، به ويژه از حيث خوراك، پوشاك، مسكن، مراقبت‌های پزشكی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار شود. همچنين حق دارد كه در مواقع بیكاری، بيماری، نقص عضو، بيوگی، پيری يا در تمام موارد ديگری كه به عللی مستقل از ارادهء خويش وسايل امرار معاشش را از دست داده باشد، از تامين اجتماعی بهره مند گردد.

مادهء ٢٦

١- هر شخصی حق دارد كه از آموزش و پرورش بهره مند شود. آموزش و پرورش، و دست كم آموزش ابتدايی و پايه، بايد رايگان باشد. آموزش ابتدايی اجباری است. آموزش فنی و حرفه ای بايد همگانی شود و دست يابی به آموزش عالی بايد با تساوی كامل برای همه امكان پذير باشد تا هركس بتواند بنا به استعداد خود از آن بهره مند گردد.

مادهء ٢٧

١- هر شخصی حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع، سهيم و شريك گردد و از هنرها و به ويژه از پيشرفت علمی و فوايد آن بهره مند شود.

مادهء ٢٨

هر شخصی حق دارد خواستار برقراری نظمی در عرصه‌ء اجتماعی و بين المللی باشد كه حقوق و آزادی‌های ذكرشده در اين اعلاميه را، به تمامی تأمين و عملی سازد.

مادهء ٢٩

١- هر فردی فقط در برابر آن جامعه ای وظايفی برعهده دارد كه رشد آزادانه و همه جانبهء او را ممكن می‌سازد.

مادهء ٣٠

هيچيك از مقررات اعلاميه‌ء حاضر نبايد چنان تفسير شود كه برای هيچ دولت، جمعيت يا فردی متضمن حقی باشد كه به موجب آن برای از بين بردن حقوق و آزادی‌های مندرج در اين اعلاميه فعاليتی انجام دهد يا به عملی دست بزند

در مرور خاطرات گذشته و لابلاي كتابهايم به شعر (راهزن عشق ) برخورد نمودم كه در سال 76 مرحوم سيد ابوالحسن حائري زاده نماينده سه دوره مجلس كه در دوره هاي بعدي توسط شوراي نگهبان رد صلاحيت مي شدند با شور و حرارت بسيار در ستاد انتخاباتي سركار خانم آذرنيا قرائت نمودند خواستم يادي از آن مرحوم بزرگوار كرده باشم روحشان شاد. ضمنا شعر از آقاي حاتمي مي باشد.

راهزن دل

از تو اي عشق در اين دل چه شررها دارم

يادگار از تو چه شبها چه سحرها دارم

با تو اي راهزن دل چه سفرها دارم

گر چه از خود خبرم نيست خبرها دارم

تو مرا واله و آشفته و رسوا كردي

تو مرا غافل از انديشه فردا كردي

آري اي عشق تو بودي كه فريبم دادي

دل سودا زده ام را به حبيبم دادي

بوسه ها از لب يارم به رقبم دادي

داروي كشتن من ياد طبيبم دادي

ورنه اينقدر مهم جور و جفا ياد نداشت

هيچ شيرين سر خونريزي فرهاد نداشت

حسن در بردن دل هموه و همكار تو بود

عشوه دمساز تو و غمزه مددكار تو بود

وصل و هجران سبب گرمي بازار تو بود

راست گويم دل ديوانه گرفتار تو بود

گر تو اي عشق نه مشاطه خوبان بودي

ترك آن يار جفا پيشه چه آسان بودي

چون نكو مي نگرم ؛ شمع تو ؛ پروانه توئي

راز شيريني اين عالم افسانه توئي

حرم و دير توئي ؛ كعبه و بتخانه توئي

لب دلدار توئي ؛ طره جانانه توئي

گر چه از چشم بتي بي دل و دينم اي عشق

هر چه بينم همه از چشم تو بينم اي عشق

گر چه اي شكايت ز تو چندان دارم

كه به عمري نتوانمك همه را بشمارم

گر چه از نرگس خود ساخته اي بيمارم

گر چه زان زلف ؛گره ها زده اي در كارم

باز هم گرم از اين آتش جانسوز توام

سرخوش راه غم و درد شب و روز توام

باز اگر بوي ميي هست ز ميخانه توست

باز اگر آب حياتي است به پيمانه توست

باز اگر راحت جاني بود ز افسانه توست

باز هم عقل كسي راست كه ديوانه توست

شكوه بي جاست مرا كشتي و جانم دادي

وآنچه از بخت طمع داشتم آنم دادي

خواهم اي عشق كه من كعبه دلها باشم

بي خبر از حرم و دير و كليسا باشم

گر چه زين بيشتر از دست تو رسوا باشم

بي تو يك لحضه نباشد كه به دنيا باشم

بعد از اين رحم مكن بر دل ديوانه من

بفرست آنچه غمت هست به غمخانه من

من نديدم سخني خوشتر از افسانه تو

عاقلان بيهوده خندند به ديوانه تو

نقد جان گر چه بردذ قيمت پيمانه تو

واي از آن دل كه نشد مست زميخانه تو

كاش دائم دل ما از تو بلرزد اي عشق

آن دلي كز تو نلرزد به چه ارزد اي عشق

ما هنوز اندر خم يك كوچه ايم

تغييرات بسار زيادي به سبب طرح افكار جامعه مدني و اصلاحطلبانه از زمان به قدرت رسيدن آقاي خاتمي در خرداد ماه 76 بوجود آمده است جاي بسي خوشحالي است كه برخي آرمانها و ارزشهاي جامه مدني تبديل به گفتمان غالب تمام گروهها شده و امروزه حداقل شعار دمكراسي ، قانون ، احزاب ، آزادي بيان و .... از زبان اقتدار گرايان و آنهايي كه هيچ نسبتي با شعارهاي فوق ندارند نيز شنيده مي شود سؤال اين است كه چرا اين ارزشها آنچنان كه بايد نتوانسته تاثير گذار شده و ما را به سرمنزل مقصود برساند ؟

متاسفانه در برخورد با برخي مجامع روشنفكري و ظاهرا دمكرات باز هم شاهد اين عدم تاثير گذاري هستيم. متغير هاي بسياري در بوجود آمدن چنين شرايطي دخيل اند به تعدادي از مواردي كه بصورت ملموسي شاهديم و روحمان را مي آزارد بصورت خلاصه اشاره مي نمايم .

1- احزاب : در اكثر كشورهاي توسعه يافته دستيابي به مناصب بالاتر بدون عبور از مجراي احزاب امكان پذير نيست در احزاب روش حكومت داري وكار گروهي تمرين ميشود اعضا انعطاف را مي آموزند و در مواردي فداكاري مي نمايند ياد مي گيرند كه منافع گروه را به منافع شخصي ترجيح بدهند و منافع ملي را ارجح بر تمام منافع . در چنين جوامعي دستيابي به قدرت ، مسؤليتي است همراه با پاسخگويي نه صرفا منافع شخصي. اخيرا شاهد هستيم تعدادي از مدعيان سياست مداري عضويت و فعاليت در احزاب ر ا كسر شان مي دانند و خود را فراتر از حزب مي دانند اين اتفاق صرفا در كشوري مي تواند اتفاق بيافتد كه رييس جمهور آن كشور به عدم عضويت در هيچ حزبي افتخار مي كند و بس .

2- دمكراسي: متاسفانه در ايران دمكراسي تا زماني خوب و قابل قبول است كه نتيجه آن به نفع منافع شخصي ما باشد و درست در موقعي كه نتيجه به دست آمده درصد جزئي با منافع ما تقابل داشته باشد معادله بر هم زده مي شود تصميم جمعي بايد مورد احترام و پذيرش قرار گيرد حتي اگر در تقابل صد در صدي با منافع شخصي ما باشد .

3- اخلاق سياسي : ريشه اكثر بي اخلاقي ها سياسي در روحيه استبداد و خود خواهي ما مي باشد متاسفانه تعدادي با عدم پذيرش تفاوت ميان انسانها مي خواهند همه را با خود همراه نموده و به هر وسيله اي به نتيجه مطلوب خودشان دست يابند در اين راستا از هيچ كار غير اخلاقي (دروغ ، تهمت ، ريا ، كار غير قانوني و .... ) ابائي ندارد .

4- كندي سرعت تغييرات : شتر سواري دولا دولا نمي شود . سرعت تغييرات بسار كم است تغييرات با اين سرعت باعث نااميدي شده و دستيابي به نتيجه مطلوب با اين سرعت امكان پذير نيست بايد اصلاحات عميق و سريعي در چارچوب قانون اساسي صورت پذيرد ضمنا در نبود آزادي مواضع با قاطعيت و شفافيت مطرح نمي شود و اين موضوع نيز موجب تشديد كندي اصلاحات مي شود .

متغيرهاي بسيار زياد ديگري از قبيل كم بودن آگاهي سياسي جامعه ، افول ارزشهاي انساني در جامعه ، افزايش بي كاري ، جوانان و .... نيز در بوجود آمدن چنين شرايطي تاثير گذار بوده اند .

بالاخره اينكه ارزشهاي جامه مدني و اصلاح طلبانه كمتر در روح و اعتقادات ما رسوخ كرده است بعبارتي ما به باور قلبي نرسيده ايم در نتيجه اين ارزشها منجر به تغيير رفتار ما نشده است معتقدم بايد از خودمان شروع بكنيم بايد با تغيير رفتار و عملكرد خودمان ارزشهاي خوب انساني و جامعه مدني را پاس داشته و ترويج نماييم تا انشا الله به جامعه پويا و توسعه يافته دست يابيم با آرزوي موفقيت براي ايران و ايراني در سال جديد.